ABC alergii

Umysł jest w stanie kontrolować alergię

Umysł jest w stanie kontrolować alergię

Australijscy neurobiolodzy przeprowadzili eksperymenty określane jako iluzja gumowej ręki – wywoływano u ochotników iluzję, że gumowa ręka należy do nich samych i jest odpowiednikiem prawdziwej.

Wcześniejsze badania tych samych naukowców wykazały m.in., że taka zmiana postrzegania ma pewne konsekwencje fizjologiczne dla prawdziwej kończyny. Otóż w „zaniedbanej” przez mózg własnej ręce obserwowano słaby, lecz nagły spadek temperatury skóry, co było efektem redukcji dopływu krwi.
Iluzja ta powoduje też osłabienie kontroli nad układem odporności, pośredniczącym w rozwoju reakcji alergicznej.

Reakcja na histaminę

Badania przeprowadzono w grupie ochotników, u których wywołano iluzję, że gumowa ręka jest ich własną. Następnie poproszono ich o zamknięcie oczu, po czym na jednym i drugim przedramieniu wykonano nakłucie i zaaplikowano histaminę, pośredniczącą w rozwoju m.in. reakcji alergicznej. Nakłucie igłą z roztworem histaminy prowadzi do powstania bąbla i rumienia.

Obie ręce, podobnie jak gumowa, były w tym czasie zakryte ręcznikiem, tak by ochotnicy nie widzieli reakcji skórnej. Gdy otworzyli oczy ponownie wywołano u nich iluzję gumowej ręki. Następnie inny badacz, niewtajemniczony w procedurę doświadczalną, wykonał zdjęcia bąbli powstałych po reakcji na histaminę na obydwu rękach uczestników. Ich rozmiary oceniały niezależnie dwie kolejne osoby.

Umysł jest w stanie kontrolować alergię

W innym terminie przeprowadzono też eksperyment kontrolny, w którym histaminę aplikowano bez tworzenia iluzji gumowej ręki. Okazało się, że bąble na ręce, którą zastąpiono gumowym odpowiednikiem były większe niż na drugiej, a także niż na obu rękach w trakcie eksperymentu kontrolnego.

Zdaniem prowadzącego badania prof. Lorimera Moseleya, iluzja posiadania gumowej ręki sprawia, że prawdziwa kończyna zostaje przez mózg niejako pominięta. W konsekwencji również układ odporności reaguje w tej ręce odmiennie – tj. w nasilony sposób, tak, jakby była ona raczej obca niż własna. – To odkrycie jest szczególnie istotne w odniesieniu do układu odporności, gdyż jego podstawową rolą jest odróżnianie swego od obcego.

Czy możemy kontrolować nadreaktywność układu odpornościowego?

Najnowsze wyniki potwierdzają, że istnieje związek między reprezentacją danej części ciała w korze mózgowej a poziomem kontroli mózgu nad procesami fizjologicznymi, zachodzącymi w tej części ciała.

W swoich wcześniejszych pracach prof. Moseley wykazał m.in., że u pacjentów cierpiących z powodu przewlekłego bólu ręki powiększanie widoku ich własnej kończyny podczas poruszania nią wiązało się z nasileniem bólu i opuchlizny, a pomniejszanie go – dawało odwrotny efekt.

Badania mają być pomocne w lepszym zrozumieniu chorób autoimmunologicznych, związanych z agresją układu odporności wobec własnych tkanek i szeregu schorzeń psychicznych i neurologicznych, charakteryzujących się zaburzonym obrazem postrzegania własnego ciała (jak anoreksja, schizofrenia i inne).

źródło – polskieradio.pl/nauka – ew/PAP

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *