ABC alergii

Eozynofile – komórki układu odpornościowego

Eozynofile - komórki układu odpornościowego

Odgrywają zasadniczą rolę w zwalczaniu pasożytów oraz w reakcjach alergicznych.

Eozynofile

powstają w szpiku kostnym i przemieszczają się do krwi, w której krążąc docierają do tkanek, gdzie się osiedlają.
Na powierzchni błony komórkowej eozynofili znajdują się liczne receptory – ilość tych receptorów znacząco wzrasta w stanach chorobowych.

Rola eozynofili

Podstawową funkcją tych krwinek jest niszczenie obcych białek (np. białek alergennych), są także intensywnie wytwarzane w okresie zakaźnych chorób bakteryjnych i wirusowych.

Eozynofile - komórki układu odpornościowego

Ich zupełny brak obserwuje się w niektórych ciężkich infekcjach bakteryjnych, a podwyższony poziom – w okresie rekonwalescencji.

Zaburzenie współdziałania eozynofili z komórkami tucznymi (mastocytami) prowadzi do reakcji alergicznych.

Prawidłowa liczba eozynofili we krwi

obwodowej wynosi 35-350 w 1 mm³ (średnio 125), procentowo eozynofile stanowią od 1-5% liczby leukocytów. Wyniki te zmieniają się w zależności od

  • pory dnia,
  • stresu,
  • stanu emocjonalnego,
  • wysiłku,
  • cyklu miesiączkowego (u kobiet)
  • wielu innych fizjologicznych i chorobowych czynników.

Eozynofilia

to zwiększenie ilości eozynofili we krwi obwodowej;
łagodna – gdy mamy 600-1500/1 mm³
umiarkowana – przy 1500-5000/1 mm³
ciężka gdy poziom >5000/1 mm³

Do eozynofilii może dochodzić w chorobach alergicznych takich jak  astma oskrzelowa, pokrzywka, atopowe zapalenie skóry czy katar sienny.

Obniżenie liczby eozynofili poniżej 50/μl to eozynopenia.

Obecność eozynofili stwierdza się przede wszystkim w tkankach narażonych na kontakt ze środowiskiem zewnętrznym – np. skóra, błony śluzowe przewodu pokarmowego, dróg oddechowych. Liczba eozynofili w tkankach jest 100 razy większa niż we krwi obwodowej.