Rodzaje alergii i Uczulenia ZWIERZĘTA

Alergia dziecka na domowego pupila

Alergia dziecka na domowego pupila

Zanim zabierzesz dziecku pupila

Nie podejmuj decyzji pochopnie!
Warto najpierw wykorzystać wszystkie szanse, by zatrzymać zwierzaka w domu i nie narażać dziecko na niepotrzebny stres. Szczegółowe testy alergologiczne określą, co dokładnie powoduje alergię malucha – sierść, naskórek, ślina czy odchody zwierzęcia. To pomoże lepiej dopasować leczenie i zachowanie względem pupila. Czasami wystarczy, że dziecko ograniczy kontakt ze zwierzęciem i będzie przyjmowało odpowiednie leki, a alergię będzie się dało trzymać w ryzach. Nie wolno pozwalać, aby pies, kot czy nawet gryzoń spał w pokoju naszej pociechy.

Należy utrzymywać bezwzględną czystość, pozbyć się dywanów i zasłon, do których mogą wniknąć alergeny, a także ustalić z dzieckiem podstawowe zasady zabaw i kontaktów ze zwierzęciem. Jeśli jednak to nie wystarczy, będzie trzeba przygotować się na najgorsze – decyzje o rozstaniu ze zwierzakiem.

Alergia dziecka na domowego pupila

Oswajanie z odejściem

Dziecko szybko zżywa się z czworonożnym towarzyszem zabaw i ciężko mu przyjąć do wiadomości, że ukochany pupilek musi zniknąć z jego życia na zawsze. Nie wolno podejmować żadnych gwałtownych i szybkich decyzji o odebraniu zwierzaka, a tym bardziej o uśpieniu go z powodu choroby dziecka. To może być dla małego człowieka ogromny szok. Sama świadomość choroby jest już ciężka i nie do końca zrozumiała, a jeśli dochodzi do tego utrata przyjaciela, dziecko może mieć poczucie winy.

Należy rzetelnie i długo przygotować malca na rozstanie ze zwierzęciem i rozmawiać z nim szczerze o całej sytuacji. Trzeba mu wytłumaczyć na czym polega jego choroba i dlaczego pies lub kot nie mogą dłużej mieszkać razem z nim. Dobrze, jeśli pokazuje się dziecku związek przyczynowo-skutkowy: jeśli dostaje ataku kaszlu lub wysypkę po kontakcie ze zwierzęciem, trzeba to jasno powiedzieć. Należy dać malcowi trochę czasu na oswojenie się z decyzją o odejściu zwierzęcia oraz na pożegnanie z nim, jednak nie można przeciągać tego w nieskończoność.

Najlepiej wyznaczyć konkretną datę rozstania i zrobić to pod nieobecność malca. Czas na oswajanie dziecka z decyzją KONIECZNIE poświęćmy na znalezienie dobrego domu. Nie róbmy tego w ostatniej chwili. W miarę możliwości warto oddać zwierzę pod opiekę rodziny lub przyjaciół, tak aby dziecko mogło co jakiś czas je odwiedzać i się nim zajmować. Jeśli nie mamy takiej możliwości – możemy szukać nowego domu korzystając z pomocy schroniska, fundacji lub stron internetowych, które tym się zajmują.

Zwierzątko dla alergika

Nie ma idealnego zwierzęcia dla małego alergika, ponieważ uczulać może nie tylko sierść, ale także skóra czy ślina czworonoga. Mimo wszystko na przyszłość warto pomyśleć o takim stworzeniu, które będzie jak najmniej inwazyjne dla dziecka. Jeśli już wiesz, na co uczulona jest twoja pociecha, wybór może okazać się łatwiejszy. Dla dziecka dużą frajdą i nauką odpowiedzialności może być hodowla żółwia, rybek albo patyczaków.

Przy słabszej alergii można spróbować kontaktów z psami lub kotami, które powszechnie uważa się za hipoalergiczne: pudle, terriery czy grzywacze chińskie oraz koty perskie. Są polecane rasy zarówno kotów, jak i psów dla alergików.

Najważniejsze to nie obiecywać dziecku nic w zamian za utraconego pupilka. Warto odczekać jakiś czas i wspólnie podjąć decyzję czy nabyć kolejne, tym razem mniej alergiczne stworzenie.

MW