ABC alergii TESTY ALERGICZNE

Jak skutecznie rozpoznać alergię pokarmową?

Jak skutecznie rozpoznać alergię pokarmową?

Właśnie największy problem jest ze skutecznym rozróżnieniem między problemami organicznymi, a spożywanymi pokarmami, gdyż leczy się je w całkiem odmienny sposób.

Od czego zacząć?

Z pewnością od dokładnego wywiadu chorobowego i żywieniowego, który pozwoli ustalić predyspozycje rodzinne i określić w jakich sytuacjach pojawiają się niepokojące objawy. Problemy występują w okolicach uszu i na policzkach, w nadgarstkach i zgięciach kolan.

Powtarzające się biegunki i wymioty możemy sami zaobserwować po spożyciu niektórych składników – warzyw, owoców, skorupiaków czy orzechów.

Jak skutecznie rozpoznać alergię pokarmową?

Dodatkowo wykonuje się w kolejnym etapie – testy, głównie:

  • skórne – wykrywające nadwrażliwość IgE-zależną,
  • prowokacyjne – wykonywane wtedy, gdy wyniki pozostałych testów nie są jednoznaczne, ale można je przeprowadzić jedynie hospitalizując pacjenta w szpitalach przygotowanych do leczenia powikłań w przypadku ewentualnego wstrząsu anafilaktycznego
  • badania krwi – służące badaniu eozynofilów we krwi i stężenia przeciwciał IgE w surowicy krwi (które może być podwyższone nie tylko z powodu alergii, ale i nowotworów, chorób pasożytniczych czy zmieniać się wraz z wiekiem badanego).

Badania krwi

  • liczby granulocytów kwasochłonnych (eozynofilów) w surowicy – powyżej 400/l ul we krwi obwodowej może wskazywać na alergię
  • test eozynofilowy przed i po spożyciu danego alergenu pokarmowego (alergia jest wówczas, gdy po 30-60 min. po spożyciu znacznie wzrośnie ilość eozynofilów)
  • badanie poziomu przeciwciał IgE w surowicy – powyżej 100 j.m./ml wskazuje na alergię (w tym swoistych, przeciw konkretnym alergenom) i związanych w tkankach – u alergików duże nagromadzenie IgE występuje w błonie śluzowej żołądka i jelit)
  • test Phadiatop – badający sumaryczną ilość swoistych przeciwciał IgE dla najczęstszych alergenów pokarmowych

Badania optyczne

  • testy skórne – wykonywane po odstawieniu leków antyhistaminowych przez co najmniej 7-14 dni; to próby śródskórne, punktowe – Prick test oraz skaryfikacyjne
  • spirograficzne – pokazujące alergiczną niedrożność dróg oddechowych
  • histopatologiczne – z wycinków pobranych podczas gastroskopii, sprawdzające naciek zapalny błony śluzowej
  • dieta eliminacyjna – in. wykluczająca, obserwacja po usunięciu z codziennej diety jednego lub kilku składników pożywienia
  • prowokacja alergenami pokarmowymi – podawanymi na czczo w stopniowo zwiększanych ilościach az do czasu wystąpienia objawów
  • podwójnie ślepa prowokacja pokarmowa – mająca skuteczność 95-98%; alergik otrzymuje kapsułkę ze stopniowo zwiększaną ilością określonego pokarmu na zmianę z kapsułką z placebo nie znając ich zawartości
  • test endoskopowy – badanie endoskopem po prowokacji płynnym alergenem pokarmowym, wprowadzonym do organizmu na błonę śluzową górnego odcinka przewodu pokarmowego.