ABC alergii TESTY ALERGICZNE

Jak skutecznie rozpoznać alergię pokarmową?

Jak skutecznie rozpoznać alergię pokarmową?

Właśnie największy problem jest ze skutecznym rozróżnieniem między problemami organicznymi, a spożywanymi pokarmami, gdyż leczy się je w całkiem odmienny sposób.

Od czego zacząć?

Z pewnością od dokładnego wywiadu chorobowego i żywieniowego, który pozwoli ustalić predyspozycje rodzinne i określić w jakich sytuacjach pojawiają się niepokojące objawy. Problemy występują w okolicach uszu i na policzkach, w nadgarstkach i zgięciach kolan.

Powtarzające się biegunki i wymioty możemy sami zaobserwować po spożyciu niektórych składników – warzyw, owoców, skorupiaków czy orzechów.

Jak skutecznie rozpoznać alergię pokarmową?

Dodatkowo wykonuje się w kolejnym etapie – testy, głównie:

  • skórne – wykrywające nadwrażliwość IgE-zależną,
  • prowokacyjne – wykonywane wtedy, gdy wyniki pozostałych testów nie są jednoznaczne, ale można je przeprowadzić jedynie hospitalizując pacjenta w szpitalach przygotowanych do leczenia powikłań w przypadku ewentualnego wstrząsu anafilaktycznego
  • badania krwi – służące badaniu eozynofilów we krwi i stężenia przeciwciał IgE w surowicy krwi (które może być podwyższone nie tylko z powodu alergii, ale i nowotworów, chorób pasożytniczych czy zmieniać się wraz z wiekiem badanego).

Badania krwi

  • liczby granulocytów kwasochłonnych (eozynofilów) w surowicy – powyżej 400/l ul we krwi obwodowej może wskazywać na alergię
  • test eozynofilowy przed i po spożyciu danego alergenu pokarmowego (alergia jest wówczas, gdy po 30-60 min. po spożyciu znacznie wzrośnie ilość eozynofilów)
  • badanie poziomu przeciwciał IgE w surowicy – powyżej 100 j.m./ml wskazuje na alergię (w tym swoistych, przeciw konkretnym alergenom) i związanych w tkankach – u alergików duże nagromadzenie IgE występuje w błonie śluzowej żołądka i jelit)
  • test Phadiatop – badający sumaryczną ilość swoistych przeciwciał IgE dla najczęstszych alergenów pokarmowych

Badania optyczne

  • testy skórne – wykonywane po odstawieniu leków antyhistaminowych przez co najmniej 7-14 dni; to próby śródskórne, punktowe – Prick test oraz skaryfikacyjne
  • spirograficzne – pokazujące alergiczną niedrożność dróg oddechowych
  • histopatologiczne – z wycinków pobranych podczas gastroskopii, sprawdzające naciek zapalny błony śluzowej
  • dieta eliminacyjna – in. wykluczająca, obserwacja po usunięciu z codziennej diety jednego lub kilku składników pożywienia
  • prowokacja alergenami pokarmowymi – podawanymi na czczo w stopniowo zwiększanych ilościach az do czasu wystąpienia objawów
  • podwójnie ślepa prowokacja pokarmowa – mająca skuteczność 95-98%; alergik otrzymuje kapsułkę ze stopniowo zwiększaną ilością określonego pokarmu na zmianę z kapsułką z placebo nie znając ich zawartości
  • test endoskopowy – badanie endoskopem po prowokacji płynnym alergenem pokarmowym, wprowadzonym do organizmu na błonę śluzową górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

0 1